In memoriam

Nooit uit onze gedachten, voor altijd in ons hart…

Wachiwi

Lieve Wachiwi,

Nog geen twee jaar heb je van het leven mogen genieten.

Je hebt je naam eer aan gedaan, Wachiwi, danser.

Je hebt op velen een diepe indruk achtergelaten met je gedans en gespring.

Dans met je vrienden achter de regenboogbrug, we zullen je ooit weerzien.

Jeroen & Frances

 

Rayes / 17-12-1992 – 27-05-2009

Lieve Rayes

We hebben je moeten laten gaan.

Mijn maatje en vriendje voor het leven.

Ruim 16 jaar heb je ons je trouw en liefde gegeven.

Vreugde en verdriet hebben we gedeeld,

met vreugde hebben we gespeeld,

het verdriet gevoeld en samen weggekroeld.

Lieve Rayes waarheen je ook zal gaan,

mijn liefde voor jou blijft eeuwig bestaan.

Frances

Shadow / 21-04-1997 – 19-8-2010

Lieve Shadow,

Als twee grote ogen je vragen:

“Help me, want ik voel me niet zo fijn”,

Mag je dan, terwijl je zelf voelt ‘dit is het einde’ egoistisch zijn?

Als je van de arts hoort, dit komt nooit meer goed, en zij krijgt steeds meer pijn,

mag je dan, omdat je haar niet wilt missen, egoistisch zijn?

Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan voorgoed, en je zonder haar naar huis toe moet.

Met de riem in je handen en een hart vol pijn, dan probeer je jezelf te overtuigen:

“Dit is het beste, ik mocht niet egoistisch zijn…”.

Vele jaren was je bij ons, elke dag was een feest

en al die fijne jaren ben je zelf niet één keer egoistisch geweest.

Wil

Sparky / 29-09-1997 – 05-2002

Lieve Sparky,

Soms denk ik, had ik je maar nooit leren kennen..

Slechts 5 jaar samen, wat hebben we intens genoten…

Ik hou nog steeds van je, altijd gedaan en dat blijf ik ook altijd doen…

Er gaat nog steeds geen dag voorbij, dat ik niet aan je denk…

Ik zal je nooit vergeten, je blijft voor altijd in mijn gedachten.

Waarom heb ik je ooit moeten laten gaan?

Het spijt me meisje, maar het moest zo zijn…

Jeroen